Als we niet snel minder broeikasgassen gaan uitstoten, gaat klimaatopwarming ons de kop kosten. Tijden de laatste klimaattop in Glasgow stelden bijna 200 landen vast dat de wereld moet streven naar een maximale opwarming van 1,5 graad om desastreuze gevolgen te voorkomen. Zelfs gezanten van de meest vervuilende en stroperige bureaucratieën tekenden het slotakkoord van de top. Ook de maritieme sector zal een steentje moeten bijdragen om onder de 1,5 graad opwarming te blijven.
Verandering op komst?
Op de METSTRADE, ‘s werelds grootste vakbeurs op het gebied van pleziervaart, werd er wat afgejubeld over duurzame ontwikkelingen in botenland. Zo schreef huisblogger Peter Franklin: “Als je zo veel tijd besteed aan online-onderzoek als ik, duwen de algoritmes van de sociale media vanzelf informatie naar je toe. De laatste maanden heb ik meer innovatieve concepten, producten en energie-gerelateerde ideeën zien langskomen dan ooit te voren. Ik ben er zeker van dat het een indicator is voor verandering, die nu sneller gaat komen dan we durfden te dromen.”
Wat Franklin over het hoofd ziet is dat de algoritmes van de sociale media zijn bedoeld om de gebruiker te laten zien wat hij of zij wílt zien. De berichten die langskomen op sociale media zijn dus geen indicator voor wat er in de echte wereld gebeurt. Bij Zeilen waren we erg benieuwd of bedrijven in de maritieme sector zich echt zo veel bezig houden met duurzaamheid. We namen een kijkje op de beurs.
Elektrische voortstuwing
Op het eerste gezicht leek het op de METS inderdaad alsof de botenbranche overstag is; ‘groene’ stands vlogen er om je oren. Veel bedrijven spelen in op de behoefte van consumenten om schoner en stiller te gaan varen, en dat zie je vooral terug in de markt voor elektrische aandrijvingen. Het aanbod groeit: steeds meer nieuwe boten kunnen geleverd worden met een elektromotor, zoals bijvoorbeeld de Saffier SE 27. Ook gevestigde merken van scheepsmotoren leveren inmiddels elektromotoren, zoals Vetus en Volvo Penta.
De stand van het Duitse merk Torqeedo, dat naast elektrische buitenboordmotoren inmiddels ook binnenmotoren en saildrives verkoopt, nam op de METS een centrale plek in. Verder zijn er steeds meer nieuwe spelers die elektromotoren leveren voor op boten, zoals het Duitse Aqaforce, het Noorse Seadrive en Sloveense startup Remigo. Remigo werd genomineerd voor de DAME Awards en kreeg tijdens de uitreiking een special mention. Het bedrijfje verkoopt een alles-in-een buitenboordmotor; het accupakket en motor zijn geïntegreerd in een roervormig blad.
Verduurzamen
Natuurlijk is overstappen op elektrische voortstuwing een stap in de goede richting, zeker als je de benodigde energie met zonnepanelen, een windgenerator of sleepgenerator opwekt. Maar het hebben van een boot blijft een vervuilende hobby. Is botenland op zoek naar meer manieren om duurzaam varen mogelijk te maken? Op de METS gingen we bij tien stands langs voor een kleine steekproef. Dit zijn de resultaten.
Een groot deel van de bedrijven die we spraken wil wel verduurzamen, maar wacht op een grotere vraag uit de markt of regelgeving van overheden. Kurt Smits, van het Belgische bedrijf Mullion: “We zijn er klaar voor om gerecyclede grondstoffen te gaan toepassen. We kunnen de hoezen van onze zwemvesten produceren met 80 procent gerecycled polyester. Maar voor deze producten is nog geen markt, dus tot die tijd gebruiken we volledig nieuwe materialen.”
Andere bedrijven hebben totaal geen ambities om te verduurzamen. Een vertegenwoordigster van het Duitse bedrijf SPW, dat klapschroeven ontwerpt en produceert, reageert geïrriteerd en verontwaardigd op onze vraag. Het bedrijf is niet bezig met het verduurzamen van de productieprocessen en kan ook geen redenen bedenken waarom dat zou moeten. “Alleen als de overheid ons voorziet van groene energie kunnen we stappen zetten.”
Geen woorden maar daden
Gelukkig zijn andere bedrijven wel degelijk op zoek naar manieren om hun productieprocessen te verduurzamen. Zij zoeken slimme manieren om met reststromen, verpakkingsmaterialen en groene energie om te gaan. Zij zetten woorden nu al om in daden. Het Italiaanse Armare Ropes gebruikt bijvoorbeeld gerecycled polyester in hun lijnen en produceert sinds kort ook biobased Dyneema. Tijdens het productieproces komt 90 procent minder CO2 vrij dan bij lijnen van HMPE.
Het Britse Barton levert producten zonder plastic verpakkingen. Karton dat overblijft wordt opgehaald door een lokale veehouder, die het kan gebruiken in de stallen als alternatief voor stro.
Duurzaam varen komt dichterbij
Op de METS was dus een tweedeling te zien. Veel bedrijven zien in dat er een revolutie op stoom komt waar ze bij aan moeten haken, maar vaak lukt dat nog niet. Gelukkig zijn er inmiddels wel veel producten op de markt die zeilen een minder vervuilende hobby maken. Laten we hopen dat de achterblijvers snel aanhaken.
Een bedrijf dat daarbij als voorbeeld kan dienen is Elvstrøm Sails. Hun fabriek draait volledig op groene stroom. Bovendien koopt de zeilmaker groene stroom in voor onderleveranciers, om uitstoot van broeikasgassen over de hele productieketen terug te dringen. Vorig jaar lanceerde het bedrijf haar eerste zeilen waarvoor gerecycled plastic als grondstof dient. Deze zomer kwam daar een lijn laminaatzeilen bij.
Foto’s: Joris Westerveld
Tags: duurzaamheid, MetsTRADE Last modified: 24 June 2022
Vergeet ook Bellmarine / Transfluid niet als aanbieders van elektrische en hybride voortstuwing en energieopslag (accu’s). Met GALVANI brengen wij – vanaf 2022 -uitsluitend boten die elektrische voorstuwing hebben en staat duurzaamheid in de materialen die we gebruiken zeer onder de aandacht.
Inderdaad is een boot hebben is niet een duurzame hobby. Bij een bedrijfsbezoek aan een werf voor super jachten werd verteld over een hybride aandrijving. Op mijn vraag of dat echt helpt antwoordde de directeur dat het bouwen van een superjacht per definitie eigenlijk een milieudelict is. Overigens kwam de eigenaar tijdens het bouwproces overvliegen uit Hong Kong met zijn privé Boeing 737. Het kan dus nog erger.
Ook een goed voorbeeld: Navico (B&G, Simrad, Lowrance) gebruikt voor de verpakking van hun apparatuur, bekabeling en dergelijke voor een groot deel alleen karton en biobased plastic. Ze laten daarmee zien dat het met een klein beetje moeite prima mogelijk is om onnodig afval en plastic soup te voorkomen.
heerlijk gevoel dat ik via accijnzen voor een litertje diesel bijna €2 mag bijdragen voor iets wat misschien een dubbeltje geproduceerd word, dat ik met haventarief mag bijdragen in de kosten door overheid verplichte afzuigstations die al jaren ongebruikt staan te verrotten.
Wat voel ik me schuldig dat ik als zeiler af en toe door omstandigheden wordt gedwongen mijn oude Yanmar soms een paar minuten te gebruiken en h’m nog niet vervangen heb door electro met al dat milieuvriendelijke lithium spul, dat ik zo vaak in hoogseizoen mag ankeren omdat de enorme motorjachten uit Muiden de ligplaatsen in de waddenhavens ver te voren hebben gereserveerd en de ligplaats voor bootjes kleiner dan 8 meter vanwege het moeilijk ter been zijn in beslag nemen en ja vvor boot van 16 meter bestel je gewoon 2x 8 m. plek ( regelmatig Texel jachthaven, kopsteigers).
En wat heerlijk zo te mogen steigeren door de haastige snelboten die in een uurtje van Den Oever door het naviduct Enkhuizen geschut willen worden, waar ook veel van die “arme” vissers tussen zitten die met zwaar gesubsidieerde brandstof een hekgolf van meer dan 1 meter kunnen produceren.
Wanneer komt de tijd dat onze super jachtbouwers bij het Rijk gaan aankloppen om hun onderbetaalde werknemers aan het werk te kunnen houden, want er komt een tijd dat geulen niet diep genoeg zijn, dat de sluizen niet groot genoeg zijn en het misschien helemaal niet aantrekkelijk is om zelfs met een superjacht het water op te gaan.. stel je voor: geen levende zeedieren…alleen overal plastic..alles bruin stinkend water..de Marker Wadden een meter onder Lat….neeehhhh.
Beste redactie,
Sta mij toe om toch het enige te duiden wat betreft de commercialisering van reddingsvesten vervaardigd uit gerecycled materiaal en de inspanningen die ons bedrijf en bij uitbreiding de groep heeft gedaan en blijft doen.
Tal van factoren bepalen of je een veilig reddingsvest op de markt kunt brengen volledig vervaardigd uit gerecycled materiaal. Wij spreken niet over groene verpakking en groene energie want dat is al lang doorgevoerd in ons bedrijf en bij uitbreiding de groep.
Hierna enkele punten die men in overweging dient te nemen :
– certificatie : voldoen deze grondstoffen aan de hoge eisen die er terecht in de normering worden gevraagd ?
– gebruiksduur van de gebruikte materialen : zijn de grondstoffen voldoende bestand tegen de extreme omstandigheden waarin ze worden ingezet ?
– zijn er reeds voldoende alternatieve grondstoffen op de markt verkrijgbaar en is de toestroom van deze materialen toereikend om de continuïteit van het productieproces te kunnen garanderen
Dit zijn zaken die niet in ons kort gesprek aan bod kwamen en die toch het een en ander nuanceren. Wij nodigen u graag uit in ons bedrijf opdat u zich kan vergewissen van de duurzame inspanningen die wij leveren en zullen blijven leveren.
Tenslotte zijn wij grote voorstander dat bij overheids- en private aanbestedingen nog meer de nadruk wordt gelegd op ethisch en duurzame productie. Hierdoor verplicht men de fabrikanten maar vooral ook de toeleveranciers van grondstoffen om duurzame alternatieven aan te bieden.
Voor verder inlichtingen staan wij tot uwer en uw lezers hun beschikking
Hoogachtend
Kurt Smits
commercieel directeur
divisie Mullion