Klussen, klussen, klussen
Vier jaar voor onze wereld zeilreis kreeg ik van mijn schippervriend Florian een boek genaamd ‘400 maandagen, een oceaanreis voor beginners’. Aangezien mijn zeezeilervaring op dat moment uit maarliefst twee weken bestond, leek de titel in elk geval op zijn plaats. Het verhaal doelt op het feit dat een wereldreis per zeilboot geen zoete droom is waarbij je iedere dag met champagne op het voordek zit om zonsondergangen en dolfijnen te bekijken. Evenmin zou je iedere dag een duik boven een kleurrijk koraalrif maken om vervolgens met een borreltje bij de buren de dag af te sluiten.
Volgens de schrijver is de werkelijkheid van een oceaanreis per zeilboot dat het niet alle dagen zondag is, maar zeven dagen per week maandag. Je bent altijd druk met klusjes, onderhoud, het weer, of de ankerplek van je bestemming. Nee, lol zou het niet worden. Hoewel ik het een ietwat negatieve benadering vond van een droom die vele zeilers hebben, moet ik inmiddels toegeven dat er toch wel een kern van waarheid in schuilt.
Nu we anderhalf jaar op weg zijn hebben we zo ongeveer een kladblok van 300 vellen aan kluslijsten er doorheen gejaagd. Motorproblemen, van vuile brandstof tot kapotte lagers in de versnellingsbak, van lekkende waterpompen tot een lekkende schroefas. Overal corroderende elektrische aansluitingen, van navigatieverlichting tot de polen en afstandbediening van de ankerlier. We hebben er een dozijn kitspuiten doorheen geklust na tal van lekkages via ramen, luiken en verstagingen. Een dinghy die om de paar weken weer op een nieuwe plek water of lucht lekt. Een oud grootzeil en bimini waar dankzij regelmatige scheurtjes inmiddels meters garen in verwerkt zitten.
Zelfs een van de twee kookpitten lijkt inmiddels doorgeroest te zijn. De volgende klus op het lijstje staat voor de komende week in Salalah, Oman op het programma. De motor lekt olie bij het vliegwielhuis. En dus moet de hele boel los, om nieuwe pakkingen en een nieuw vetkoord aan te brengen. Spannend, zo voor de Rode Zee. Inmiddels heeft de boot zich echter meer dan oceaanwaardig bewezen, en heeft onze Pegasus uit 1985 een flinke re-fit ondergaan. Ze staat er beter voor dan ooit.
Voor ons is het vele klussen een keuze geweest, we doen de reis in relatief korte tijd, en dat betekent naast het klussen minder tijd voor zon- en zaterdagen. Maar het heeft zijn charme. In het zonnetje dagenlang met zijn tweeën klusjes doen om het bootje op orde te krijgen. Wij vinden het nog steeds beter dan slappe koffie op kantoor. En die borrels plannen we wel hoor. Bij ons is het zoveel mogelijk avonden in de week vrijdag.
Arjen van Eijk
The Green Miles
